Z napisaniem tych słów zmagałam się przez parę miesięcy. To niby takie proste powiedzieć „do widzenia” i bezboleśnie zakończyć pewien etap, który był  przecież dla nas bardzo ważny, dzięki któremu dojrzeliśmy do pewnej roli, który nauczył nas wielu dobrych rzeczy, zdemaskował nasze słabe strony a przede wszystkim był niesamowitą i fantastyczną przygodą.

2 lata Harcownika Wielkopolskiego to ponad 40 numerów wydawanych miesiąc w miesiąc, to kilkadziesiąt opublikowanych artykułów, to niezliczone godziny rozmów z autorami i fotografami a przede wszystkim redakcyjna burza mózgów, spotkania przy kawie oraz sprawdziany z kreatywności i sumienności. Czasem chciało się to wszystko rzucić, ale jednoczyła nas pasja pisania i fotografowania.

Jedyna taka gazeta chorągwiana w naszym Związku skupiała wędrowników i instruktorów nie tylko z Wielkopolski. Mieliśmy przyjemność gościć na naszych łamach autorów spoza chorągwi, byliśmy obecni na imprezach ogólnozwiązkowych (m.in. Zlot ZHP w Kielcach), a przede wszystkim towarzyszyliśmy najważniejszym imprezom naszej chorągwi jako patron medialny.

Dostarczaliśmy Wam informacji o tym, co dzieje się w chorągwi, wspólnie komentowaliśmy wydarzenia ogólnozwiązkowe, uczyliśmy się nowych umiejętności, pokazywaliśmy nowe możliwości pracy harcerskiej.
Wierzę, że dla tych, który tworzyli tę gazetę, była to fajna szkoła dziennikarstwa. Dziękuję Marcie, Victorii, Bartkowi oraz Michałowi za to, że reaktywowali ze mną HW. Dziękuję Monice, Magdzie, Monice, Kubie, Kamilowi za wsparcie i nowe pomysły. Dziękuję tym, którzy słowami konstruktywnej krytyki motywowali do jeszcze lepszej pracy.


Otwierając nowe drzwi, otwieramy się na nową jakość. Aby to się stało, myślę, że ważne jest, gdy dojrzale powiemy sobie, że nic więcej już nie zrobimy, że pora odpuścić, poszukać nowych wyzwań. Odejście nie jest łatwe. Wierzcie mi. Bardzo zżyliśmy się z gazetą, która zmieniała się razem z nami.
Wierzymy jednak, że HW szybko znajdzie nową Redakcję, która będzie chciała podjąć się tak trudnego, ale bardzo satysfakcjonującego zadania. Na każdego z nas czeka nowa droga. Nowe możliwości, przygody, ryzyko podejmowane z nowymi decyzjami. Idziemy dalej.
Kończymy wydawanie Harcownika Wielkopolskiego.

Bo odchodzić też trzeba umieć.